Skip to content

De eerste Belgische Jumbo

Evelyn van Leur, partner bij de Category & Trade Company, bezoekt een supermarkt of levensmiddelenwinkel en kruipt in de huid van de weldenkende shopper. Deze column van Evelyn is verschenen in de Foodpersonality van november 2019.

Het viel niet te missen, op 6 november ging de eerste Jumbo in België open. Dus in de auto gestapt om een kijkje te nemen. bij Bergeijk de grens over en dan nog zo’n 12 km België in, naar Neerpelt, onderdeel van de gemeente Pelt. De wegen en huizen ogen meteen anders, maar: rijdend door Neerpelt zie ik een Gamma, een Kruidvat, een Blokker en een Action. Overal gele pijlen van ballonnen die de weg wijzen naar de Jumbo.

Vechten om een plekje

Op de parkeerplaats is het vechten om een plekje. Eenmaal binnen, kom ik eerst op de agf-afdeling, waar de bananen voor € 1,19 per kg aangeboden worden, en in grote stapels klaarliggen – dezelfde prijs als in Nederlandse Jumbo’s. De afdeling lijkt op die van een Jumbo Foodmarkt. Ik zie hier artikelen die ik niet uit de Nederlandse supers ken, zoals de tomatensoorten of -merken coeur de boeuf, kumato en san marzano. Maar ook onderdelen die ik juist wél van Jumbo Foodmarkt ken, zoals het ‘zelfscheptapasmeubel’, gezien in bijvoorbeeld die in Leidschendam.
Meteen daarna de afdeling ‘Verskeuken’. Sfeervol met een achterwand van groene tegeltjes. Met versbelegde pizza’s vanaf 4 euro, tussen 11 en 2 uur worden broodjes vers afgebakken en vers belegd en met verse maaltijden. De pizza’s worden hier niet afgebakken, dat moet je thuis doen. Aansluitend de slagerij, die hier vanzelfsprekend de Belgische term ‘beenhouwerij’ draagt. Met een stuk rosbief in de aanbieding: een kilo voor € 9,99. Ook liggen er stukken chateaubriand in het schap. Voor wie niet weet wat dat is – ik moest het ook even opzoeken – een malse runderbiefstuk uit één stuk voor meer personen (in het betere restaurant is het een gerecht voor twee). Met andere woorden, Jumbo begint in de Belgische markt met ‘bourgondische’ producten, wellicht zijn het wel echte ‘Belgische helden’. Bij dit vlees geeft Jumbo een zogeheten ‘100% mals- garantie’. Wie niet tevreden is, krijgt gratis een nieuw stuk of z’n geld terug.
Tegenover de slagerij is de visafdeling: geen vis op ijs, maar wel groter dan we in de meeste Jumbo’s zien, met ook wat extra producten zoals oesters. Daarna komen we bij de broodafdeling. Als je in de wagentjes van klanten kijkt, hebben ze vrijwel allemaal broodjes in hun mandje liggen, de ‘kies en mix’ van ovenverse croissants, keizerbroodjes, donuts en nog wat broodjes met vier stuks voor een euro: voor de Belgen onversmaadbaar.

Wijnen van veraf

Op veel plekken in de winkel kun je proeven, bijvoorbeeld de druiven en ook een stukje ham. Maar het leukste proeven is wellicht de wijn. In tegenstelling tot Nederland mag een winkel in België wel wijn laten proeven. Jumbo doet dat met een sommelier, en met het thema ‘wijnen van veraf’. Dat vind ik wel slim: Belgen drinken volgens mij meer wijn uit Europese landen dan Nederlanders, die net zo goed een Zuid-Afrikaan, Australiër, Chileen, Argentijn of Amerikaan opentrekken, dus pakt Jumbo uit met wijn uit dat soort landen. Ik kan rode of witte wijn in drie soorten proeven. Sta ik hier rond twaalf uur al aan de wijn, zeg. Alle drie deze wijnen zijn ‘tweede fles halve prijs’ en dat verleidt mij genoeg om van één soort twee flesjes mee te nemen. Ik zie ook een andere wijnpresentatie dan in de Nederlandse supers, AH, Jumbo, Plus etc. delen ‘bij ons’ in op smaak, maar hier houdt Jumbo het land van herkomst aan, ‘de oude manier’. Ook hier weer ‘producthelden’. de chateauneuf du pape valt me vooral op.

Prijssignalen

Hoewel Jumbo in België niet de laagsteprijsgarantie claimt, omdat Colruyt dat al doet, geeft Jumbo wel geregeld sterke prijssignalen af. Ik ben zelf niet heel prijsbewust, maar € 3,89 voor 1 liter Jumbo-olijfolie extra vierge klinkt me wel laag in de oren, zeker als dit de vaste lage prijs is. Als ik naderhand naar de AH in dit dorp ga, zie ik een soortgelijke, van het AH-huismerk: ruim een euro duurder.
En dan afrekenen. Pokkedruk, zo’n openingsdag: rijen tot halverwege de winkel, volle karren. Het aantal kassa’s is vandaag te klein. Personeel met zelfscanapparaten helpt klanten afrekenen. Ha! Als klant tijdens de openingsdag krijg ik ook nog een gratis chocoladetaart mee.

Daarna nog een rondje supermarkten in Neerpelt: AH, Delhaize en Colruyt. Eerst langs de Albert Heijn om de hoek; lijkt verdacht veel op een Nederlandse AH. hé, zie je wel? Wijn op smaak, van stevig tot soepel. Dan Colruyt met z’n basale betonnen vloeren en hoge stellingen, met daarin wel goede producten voor een scherpe prijs. Opvallend: Colruyt heeft op de elektronische prijskaartjes in rood de prijsverlagingen vermeld, soms met de omschrijving ‘reactie concurrent’. Kortom, het lokale prijzenslagje is al begonnen. De Lidl en de Alvo nog bezoeken: nee, dat red ik niet meer.

Kortom

Wat ik van de nieuwe Jumbo in België vind? Een echte Jumbo, met een stukje traiteur erin en aanpassingen voor de Belgische markt. Zonder de Foodmarktelementen als het Foodcafé of La Place-restaurant, pickuppoint of die module met gebakken vis, maar wel met andere onderdelen uit de Foodmarkt: de agf-aankleding, belegde pizza, zelfscheptapas etc.
En wordt dit nu een prijzenslag?
Nou heeft Neerpelt best veel supermarkten: Jumbo, AH, Colruyt, Delhaize, Lidl en een Alvo, op 16.000 inwoners. Maar de gemeente Pelt 32.000: als geheel Pelt het met die supermarkten moet doen, dan is het aantal consumenten groot genoeg om voor alle zes genoeg omzet op te leveren.
Vergeleken met de andere die ik bezocht heb, is de nieuwe Jumbo wel de mooiste van Neerpelt. Dat is vaak zo, de nieuwste is meteen weer de mooiste.